Ανεβασέ το

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
17 05 2014
σε Μελών

Βύρωνας του Πολιτισμού ή όταν τα "νεκροτομεία" γίνονται θέατρα

Του Γιώργου Βούρου*

Το 1981 μαζί με τον αείμνηστο Μίνω Βολανάκη πραγματοποιήσαμε το μεγαλύτερό όραμα ζωής τού Μίνου. Μετατρέψαμε  το εγκαταλελειμμένο νταμάρι – χωματερή ‘Εργάνη’ τού Βύρωνα, που η πολιτεία το προόριζε για νεκροτομείο, σε θέατρο. Το σχέδιο τού Μίνου περιέλαβε και τα νταμάρια της Πετρούπολης και της Νίκαιας, καθώς και αυτό της Νεοχωρούδας, έξω από τη Θεσσαλονίκη, αργότερα. Με δυό λόγια η ιδέα τού Μίνου ήταν να μετατρέπει του σκουπιδότοπους φτωχών περιοχών σε χώρους θεατρικών (και άλλων καλλιτεχνικών) παραστάσεων υψηλής αισθητικής με εθνική και διεθνή εμβέλεια.

Σαν βασικός συνεργάτης τού Μίνου, έζησα κι εγώ από κοντά την πραγματοποίηση αυτού τού θαύματος. Είδα μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, από τον Βύρωνα ως την Πετρούπολη και την Κοκκινιά 'το χάσμα που άνοιξε παλιότερα στην αττική γη η αυθαιρεσία και η εκμετάλλευση να γεμίζει άνθη • παραστάσεις θεάτρου και μουσικής, καλλιτεχνικές εκδηλώσεις κάθε λογής, ερασιτέχνες και επαγγελματίες εργάτες της τέχνης βρήκαν στα θέατρα των βράχων ένα χώρο ανοικτό για να μοιραστούν και μοιράσουν εντυπώσεις, να καλλιεργήσουν συνειδήσεις, να σπείρουν και να θερίσουν ιδέες. Η συμβολή του Βολανάκη σε αυτή την καλοκαιρινή αύρα που φύσηξε στις τέσσερις άκρες της πρωτεύουσας υπήρξε πρωταρχική αλλά και ανεκτίμητη.

33 χρόνια μετά, σαν μόνιμος κάτοικος πια τού Βύρωνα, ζω κι εγώ την αγωνία της έλλειψης πολιτισμού που νοιώθουν στο πετσί τους πολλοί Έλληνες και ειδικώτερα οι νέοι. Αισθάνομαι, όχι ότι ο πολιτισμός έχει παραμερισθεί, αλλά, αντιθέτως, ότι έχει στοχοποιηθεί. Αυτό δεν πρέπει να μας εκπλήσσει, γιατί ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας, δεν ενσκήπτουν κρίσεις οικονομικο-κοινωνικές, χωρίς να έχουν προηγηθεί βαθύτατες κρίσεις πολιτιστικές. Η πρωτοφανής άλωση της κοινωνίας μας επέφερε την πολιτιστική υποβάθμιση που βιώνουμε καθημερινά; Πιστεύω ότι το αντίστροφο ακριβώς συμβαίνει. Πρώτα χάνεις την επαφή με τον πολιτισμό σου-βλέπε ρίζες- και μετά επέρχεται η οικονομική, κοινωνική  και εθνική λαίλαπα.

Αν αυτό ισχύει, εύκολα μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η περίφημη ανάκαμψη δεν θα πραγματοποιηθεί αν πρώτα δεν υπάρξει και πολιτιστική ανάκαμψη τού λαού μας. Και η πολιτιστική αναγέννηση κάθε Έλληνα πρέπει να ξεκινάει από τη γειτονιά του. Γι' αυτό πρέπει όλοι οι Βυρωνιώτες να συνειδητοποιήσουν τη μεγαλύτερη προσφορά στην πόλη τους είναι να βοηθήσουν να καταστεί αυτή η ίδια εστία οράματος, πολιτισμού κι ελπίδας που λίγο λίγο θα εξαπλώνετα σε όλη τη χώρα και θα παρασύρει την επέλαση μιάς πανελλήνιας πολιτιστική επανάστασης σε όλη χώρα. Και εδώ θα πρέπει όλοι εμείς οι περί τα κοινά ασχολούμενοι να συνεργασθούμε στενά μετά από τις δημοτικές εκλογές, ανεξάρτητα από το ποιά παράταξη θα επικρατήσει.

Το πώς θα μπορέσουμε να υπηρετήσουμε όλοι μας αυτήν την πολιτιστική αναβάθμιση δεν είναι της ώρας να το επιλέξουμε. Στην παρούσα φάση, αρκεί να δεσμευτούμε όλοι, ότι θα συνεργαστούμε με τον γείτονά μας, τον σύντροφό μας ή και ακόμα αυτόν τον προσώρας πολιτικό αντίπαλό μας για το κοινό καλό. Ας εμπνευστούμε με το παράδειγμα των παληών Βυρωνιωτών προ 35 χρόνων, όταν ενώθηκαν και επέδειξαν ομοψυχία, εργατικότητα και ταλέντο. Η ιστορία μας έχει δείξει ότι, όταν αυτά τα τρία συνεβρεθούνε, καμία κρίση δεν μπόρεσε ποτέ να δαμάσει τον Έλληνα.

*Ο Γιώργος Βούρος είναι πρωταγωνιστής κλασικού θεάτρου και σκηνοθέτης επί τρισήμιση δεκαετίες με πλούσια παρουσία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Φέτος έπαιξε και σκηνοθέτησε με μεγάλη επιτυχία τον Βασιλιά Ληρ τού Σέξπηρ που θα συνεχιστεί στην Αθήνα για δεύτερη σεζόν από τον Σεπτέμβριο. Είναι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με τον συνδυασμό 'Στάση Βύρωνα' του Άκη Κατωπόδη.

Διαβάστηκε 1484 φορές
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Πρόσθετες Πληροφορίες

Σχετικά Άρθρα

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Συνδεθείτε για να υποβάλετε σχόλια