Ανεβασέ το

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
28 09 2014

Εσύ με ποιους είσαι ;

Η θέση πως «Αριστερά είναι να κάνεις καλό στους άλλους, ενώ Δεξιά είναι να κάνεις καλό στον εαυτό σου» θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι η πυξίδα των αριστερών που δραστηριοποιούνται γύρω από ζητήματα εθελοντισμού και κοινωνικής αλληλεγγύης.

Αυτή ακριβώς η άποψη δίνει πλεονέκτημα ηθικό στην Αριστερά για το μετασχηματισμό της κοινωνίας προς όφελος της πλειοψηφίας. Η Αριστερά άλλωστε εργάζεται για τη σύνδεση της πολιτικής με την ηθική. Και έχει κατηγορηθεί για αυτό. Δεν μπορούν να αποδεχτούν εκείνη την ηθική ανωτερότητα που εμπνέει την Αριστερά να αγωνίζεται εθελοντικά – αλληλέγγυα και να προσφέρει ακόμα και στους κατηγόρους της.

Το ερώτημα που έχουμε να απαντήσουμε είναι ποιος εθελοντισμός ακριβώς και ποια κοινωνική αλληλεγγύη υπηρετεί το «Ο σκοπός αγιάζει τα –ταξικά- μέσα». Η αλήθεια είναι πως υπάρχει ο κίνδυνος συλλογικότητες που ανέπτυξαν αξιόλογο έργο σε δράσεις εθελοντισμού και αλληλεγγύης να χάσουν τον προσανατολισμό τους και να μείνουν δίχως στόχο. Ιδίως μετά την πολιτική νίκη των κομμάτων που τις υποστήριξαν. Η συμμετοχή πάντως, στις παραπάνω δράσεις είναι αυθόρμητη και οι όροι-κανόνες επιβάλλονται από τη σκληρή πραγματικότητα. Από τη σκληρή, αργόσυρτη και ανάλγητη λειτουργία του κράτους που αποκλείει και περιθωριοποιεί όλο και μεγαλύτερα κομμάτια της κοινωνίας. Από τις επιλογές αυτών που πρόδωσαν τη δημοκρατία, την ταπείνωσαν και γέμισαν συμφορές την χώρα μας.

Μα για να μη μπορέσουν να σταθούν οι μονάκριβες αξίες, δημοκρατία, ανθρωπισμός, δικαίωμα στην εργασία, φταίξαμε όλοι αλλά κυρίως εκείνοι που πέρασαν για υπερασπιστές της. Κάπως έτσι και ο Βύρωνας έφτασε στο σημείο να υποφέρει. Ο Δήμος  που έπρεπε να είναι το ανάχωμα και στήριγμα της πόλης, είναι άρρωστος. Και η αρρώστια έχει προχωρήσει πολύ. Τους αφήσαμε να καθορίζουν το μέλλον του Βύρωνα, το μέλλον μας. Για να σώσουμε τη γαλήνη μας σταθήκαμε μακριά.

Σε μια τραυματισμένη πόλη έρχονται σαν παρηγοριά, οι δράσεις εθελοντισμού και αλληλεγγύης, ανάμεικτη με ελπίδες πως το κακό είναι παροδικό. Θα ήταν προτιμότερο να αφήσουμε τους συνδημότες μας στραπατσαρισμένους, φτωχούς και αδύναμους χωρίς να καταλαβαίνουν από πού βαστάει το κακό, περιμένοντας τη λύτρωση από κανένα θαύμα, που δεν ήρθε ως τις μέρες μας; Ή να γίνουμε σαν άλλες δυνάμεις που κάθονται θρονιασμένες και βλέπουν τον πόνο, το σκληρό αγώνα της καθημερινότητας, τον κόσμο να τρέχει , να τσακώνεται, να συσπειρώνεται σε συλλογικότητες, σε αντιφασιστικές εκδηλώσεις (πρόσφατα στον Βύρωνα) χωρίς οι ίδιοι να παίρνουν μέρος; Τι στραβωμένες αντιλήψεις…

Πότε λοιπόν τροφοδοτεί η ηθική του εθελοντισμού και της αλληλεγγύης την αριστερά και τις θέσεις της; Μα όταν τους προσφέρει τον αλτρουισμό, τη γενναία συμμετοχή, την έμπνευσή της, την επικοινωνία. Μακριά και απέναντι από οποιοδήποτε προσωπικό όφελος. Το πανίσχυρο αυτό όπλο πρέπει να είναι σε αντιστοιχία με την συγκυρία, το νέο και σε ευθεία στόχευση με τον τελικό στόχο που είναι η κοινωνική απελευθέρωση. Αξίζει να σημειώσουμε  ότι οι άνθρωποι δεν πρέπει να είναι κατ’ ανάγκη αριστεροί. Απλώς η Αριστερά παλεύει και γι’ αυτούς που δεν είναι αριστεροί.

Χασομεράμε, όμως μου φαίνεται, με άγονες συζητήσεις και ζητήματα που δίνουν την εντύπωση υψηλής σοφίας. Τυλιγόμαστε με τις θολούρες και τα διλλήματα, ενώ απαιτείται ακονισμένη σκέψη, ξεκάθαρο μυαλό, και ανεπτυγμένη κρίση για να δεις την πραγματικότητα. Και αυτή μας δηλώνει ότι, στο Βύρωνα, έχουμε ένα σημαντικό καθήκον. Η δημοτική αρχή και εμείς σαν πολίτες να υπερασπιστούμε την επιβίωση των δημοτών και να διασφαλίσουμε το μέλλον-συνέχεια της πόλης. Να παραμερίσουμε κάθε σάπιο και να φτιάξουμε κάτι στέρεο που να δείχνει τη βάση για την επίλυση των προβλημάτων της πόλης. Κάτω από αυτές τις συνθήκες μια ισχυρή, μαχητική, αποτελεσματική και κυρίως κοινωνικά ευαίσθητη δημοτική αρχή, είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαία.

Επειδή ο άνθρωπος είναι κάτι μεγάλο και πολύτιμο, εγώ είμαι με τους ανθρώπους που αγαπάνε τους ανθρώπους.

Βασίλης Πάγκαλος

-----------------------------------

Στα πλαίσια ενός γόνιμου και εποικοδομητικού διαλόγου και με σεβασμό στη διαφορετική άποψη, παραθέτουμε την άποψη/απάντηση της συντρόφισσας Ζωής Πιστόλη, αναφορικά με το κείμενο του Βασίλη Πάγκαλου:

 «Φίλε και συναγωνιστή Βασίλη παρακολούθησα τη σκέψη και τον προβληματισμό σου.

 Στα πλαίσια του διαλόγου  θα ήθελα να προσθέσω, ότι όταν κάνεις καλό στους άλλους κάνεις καλό και στον εαυτό σου, αν κατανοήσεις τη συλλογική συμπεριφορά (συλλογικές διαδικασίες κατά την αριστερά).

Γιατί στη βιβλιοθήκη μας υπάρχουν δύο μέτρα προσέγγισης μέχρι τώρα:

1) Η κλασσική μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε για την κατανόηση της συλλογικής συμπεριφοράς, που εξετάζει τις ενέργειες και τις συμπεριφορές των ατόμων, π.χ. μπορούμε να δούμε τις αγορές, τις εκλογές ή τις εξεγέρσεις ως απλά παραπροϊόντα αποφάσεων των ατόμων να αγοράσουν και να πουλήσουν, να ψηφίσουν ή να εκφράσουν την οργή τους (μεθοδολογικός ατομικισμός του Άνταμ Σμιθ).

2) Τα άτομα αποτελούν φορείς συλλογικών ταυτοτήτων που κάνουν τα μέλη τους να δρουν συντονισμένα και οι ομάδες αυτές έχουν τη δική τους "συνείδηση", η οποία τις διαποτίζει με μια αδιαίρετη προσωπικότητα, που δε μπορεί να συναχθεί ή να κατανοηθεί με βάση τη δράση των ατόμων (Καρλ Μαρξ).

Η σύγχρονη επιστήμη της κοινωνιολογίας για τη μελέτη των κοινωνικών δικτύων εντοπίζει ότι η δύναμη των κοινωνικών δικτύων δεν είναι απλώς η δύναμη των άλλων σε εμάς αλλά και η δική μας επίδραση στους άλλους. Η μεγάλη πρόκληση του 21ου αιώνα - η κατανόηση του πως η ολότητα της ανθρωπότητας είναι μεγαλύτερη από το άθροισμα των μελών της -έχει μόλις αρχίσει».

 

 

Διαβάστηκε 1488 φορές
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Συνδεθείτε για να υποβάλετε σχόλια