Ανεβασέ το

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)
Γράφτηκε από τον

Του Γιώργου Μπουγελέκα*

Υπάρχει ένα λόμπι στις ΗΠΑ με την επωνυμία «Ίδρυμα για  την Εκπαιδευτική Επιλογή» (Foundation for Education Choice). Το λόμπι αυτό, που καθοδηγείται από τις ιδέες του γκουρού της κυριαρχίας των αγορών στα δημόσια αγαθά Μίλτον Φρίντμαν, προωθεί την κρατική επιδότηση της ιδιωτικής εκπαίδευσης και δαπανά τεράστια ποσά για την προβολή της εκπαιδευτικής ιδιωτικοποίησης στο όνομα της ελεύθερης επιλογής.

Γράφτηκε από τον

Του Διονύση Παναγόπουλου*

Το οικονομικό μοντέλο της υπέρμετρης κατανάλωσης και της «ανάπτυξης» των αριθμών, κυρίως για να δουλεύουν οι βιομηχανίες των «αναπτυγμένων» χωρών, μας έδειξε ότι δεν έχει προοπτική. Καταναλώνουμε φυσικούς πόρους που αντιστοιχούν σε τρεις πλανήτες. Δανειζόμαστε από τις γενιές του μέλλοντος, από τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας, για να ζούμε εμείς καλά.

Γράφτηκε από τον

Του Βασίλη Πάγκαλου
Κάθε φορά που η κοινωνία του Βύρωνα, πάει να κάνει ένα βήμα και οργανώνεται για να αντιμετωπίσει ή βελτιώσει την καθημερινότητα ή δείχνει πως αμφισβητεί το κατεστημένο, προβάλουν οι πρόθυμοι. Κινδυνολογούν, διαστρεβλώνουν λες και οι αμφισβητήσεις θίγουν τα ιερά και τα όσια.

Τετάρτη, 04 Ιούνιος 2014 00:00 σε Μελών

Θα κριθούν όλοι

Γράφτηκε από τον

Toy Βασίλη Πάγκαλου

Παρακολούθησα και παρακολουθώ όλες αυτές τις ημέρες προεκλογικά και μετεκλογικά τις αναρτήσεις στο site του δήμου Βύρωνα. Θεωρώ ότι μου πέφτει λόγος και θα μιλήσω για την ιδιοκτησιακή αντίληψη με την οποία χειρίζονται οι υπεύθυνοι την επικοινωνία με τους δημότες.

Γράφτηκε από τον

Του Σωτήρη Παπαμιχαήλ

Η ουσία του Συμμετοχικού Προϋπολογισμού είναι ότι τα μέλη της τοπικής κοινωνίας προσδιορίζουν τις προτεραιότητες των δαπανών.

Γράφτηκε από τον

Του Σωτήρη Παπαμιχαήλ

Για την ιστορία να αναφέρω ότι για πρώτη φορά μια τέτοια ιδέα έγινε πράξη στα τέλη του 80 στο Πόρτο Αλέγκρε της Βραζιλίας, όταν οι εργατικοί εξελέγησαν για πρώτη φορά. Βέβαια από τα τέλη του 80 μέχρι σήμερα έχει εξαπλωθεί με διάφορες μορφές – ανάλογα με τα χαρακτηριστικά της πόλης αλλά και την κοινωνική και οικονομική κατάσταση της, την κουλτούρα και την πολιτική των αρχών της - σε περισσότερες από 1000  πόλεις σε όλο τον κόσμο.

Γράφτηκε από τον

Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου (Δρ. Θεολογίας, εκπαιδευτικός)*

Παραθέτω αμέσως παρακάτω τη μαρτυρία του Μακρυγιάννη, για τον Θανάση Βάγια -τον δωσίλογο, με μια σημερινή έκφραση- ο οποίος υπηρέτησε τον δυνάστη Αλή Πασά και κατέσφαξε το χωριό Γαρδίκι. 

Γράφτηκε από τον

Του Γιώργου Βούρου*

Το 1981 μαζί με τον αείμνηστο Μίνω Βολανάκη πραγματοποιήσαμε το μεγαλύτερό όραμα ζωής τού Μίνου. Μετατρέψαμε  το εγκαταλελειμμένο νταμάρι – χωματερή ‘Εργάνη’ τού Βύρωνα, που η πολιτεία το προόριζε για νεκροτομείο, σε θέατρο. Το σχέδιο τού Μίνου περιέλαβε και τα νταμάρια της Πετρούπολης και της Νίκαιας, καθώς και αυτό της Νεοχωρούδας, έξω από τη Θεσσαλονίκη, αργότερα. Με δυό λόγια η ιδέα τού Μίνου ήταν να μετατρέπει του σκουπιδότοπους φτωχών περιοχών σε χώρους θεατρικών (και άλλων καλλιτεχνικών) παραστάσεων υψηλής αισθητικής με εθνική και διεθνή εμβέλεια.

Γράφτηκε από τον

Του Θανάση Παπαδημητρίου

Τις προάλλες μελετούσε η κόρη μου (μαθήτρια της Α΄ Λυκείου) για ένα διαγώνισμα στο μάθημα   ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ. Όταν μελετάει, συνηθίζει να διαβάζει δυνατά. Έτσι, κάποια στιγμή, την άκουσα να λέει: “Η δημοκρατία, όπως και η αλήθεια, κινδυνεύουν από τη σιωπή.”

ΈναρξηΠροηγούμενο123456ΕπόμενοΤέλος
Σελίδα 2 από 6